"chess showdown"

 Checkmate! Celebrating an exhilarating inter-school chess showdown hosted by SCIS yesterday.

Congratulations to all the remarkable young minds who participated from UWC East Africa, Christ Church International School, and SCIS!

"Culture week"

 Η τελευταία εβδομάδα του Μαΐου ήταν η “Culture week” στο σχολείο μας. Οι πολλές και διαφορετικές εθνότητες μαθητών αλλά και εκπαιδευτικών, η ποικιλία στην κουλτούρα, στην σκέψη, στις γλώσσες, στις  πολιτισμικές καταβολές, είναι ο πλούτος του σχολείου μας. Και ένας από τους πιο βασικούς στόχους μας, είναι η διάπλαση του πολίτη που αποδέχεται το διαφορετικό, σέβεται τον συνάνθρωπο και κυρίως λειτουργεί συνδετικά, συναινετικά, με αλληλεγγύη και κατανόηση τώρα αλλά και στο μέλλον. Για να επιτευχθεί αυτό είναι απαραίτητες αντίστοιχες βιωματικές δράσεις, που βοηθούν τους μαθητές μας να ενσωματώσουν στην καθημερινότητά τους  τον σεβασμό, την αγάπη και την κατανόηση στον άλλον.

Η «Culture week» περιλαμβάνει δράσεις ανοιχτές, διαθεματικές, και οι μαθητές έρχονται σε άμεση επαφή με στοιχεία των διαφόρων πολιτισμών που συνθέτουν το παζλ του σχολείου μας. Έτσι η Τετάρτη 24 Μαΐου ήταν μια μέρα αφιερωμένη στην Ελλάδα η “Greek Day”. Όλες οι τάξεις ασχολήθηκαν με την Ελλάδα, τα παιδιά έπαιξαν παιχνίδια ελληνικά παραδοσιακά, χόρεψαν χορούς, έμαθαν να γράφουν το όνομά τους στα ελληνικά, είδαν βίντεο από τις ομορφιές της Ελλάδας, γνώρισαν ελληνικά φαγητά, αναφέρθηκαν σε σπουδαίους έλληνες και στο διάλειμμα ήπιαμε τσάι του βουνού με κουλουράκια πορτοκαλιού φτιαγμένα με ελληνική παραδοσιακή συνταγή. Το μεσημεριανό φαγητό στο εστιατόριο του σχολείου ήταν μουσακάς με ελληνική σαλάτα και καρπόυζι για επιδόρπιο.

Η Ελλάδα που βρίσκεται παντού!

"Working with our Greek friends"

Year 1E had a great online session with I.M Panagiotopoulos School of Athens. They did a fabulous presentation about "The animals of our country / endangered animals" and they also sang some traditional Tanzanian songs. They concluded the session by answering questions asked by their peers from Greece.

"Αθήνα - Arusha, δεν είναι και τόσο μακριά"

Ήταν η σειρά μας να παρουσιάσουμε την δουλειά μας. Έτσι την Πέμπτη 18/05/2023 οι μικροί μαθητές της Υ1Ε τάξης μας παρουσίασαν στους μαθητές των τριών αντίστοιχων τάξεων του σχολείου Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος την εργασία τους με θέμα «Animals of my country/Endangered animals”. Αφού ολοκληρώθηκε η παρουσίαση, οι μαθητές μας τραγούδησαν και χόρεψαν δύο παραδοσιακούς αφρικάνικους χορούς και στο τέλος υπήρξε συζήτηση μεταξύ των μαθητών των δύο σχολείων. Είχαν προηγηθεί και άλλες διαδικτυακές συναντήσεις τους προηγούμενους μήνες, όπου είχαμε χαράξει την πορεία εργασίας του κοινού project ενώ στην συνάντηση του Μαρτίου οι μαθητές από την Αθήνα μας είχαν παρουσιάσει τις δικές τους εργασίες.

Οι κοινές δράσεις των δύο σχολείων θεωρούμε ότι οφελούν εκπαιδευτικά, πολιτισμικά, κοινωνικά, τόσο τους μαθητές όσο και τους εκπαιδευτικούς. Συνεργατικότητα, αλληλεγγύη, συναδέλφωση, αποδοχή της διαφορετικότητας είναι μόνο μερικές από τις πανανθρώπινες αξίες που καλλιεργούνται μέσα από τέτοιες διαπολιτισμικές δράσεις. Το Saint Constantine’s International School θα βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με τη Σχολή Ι.Μ Παναγιωτόπουλος προκειμένου στο μέλλον να σχεδιάσουμε και να πραγματοποιήσουμε αντίστοιχες δράσεις.  

"Assembly presentation by Y1"

 A massive shout out to our year 1's for a splendid show this morning.

The show educated the students about endangered animals and wildlife conservation.

Well done to all the teachers involved.

"Αγώνες δρόμου"

 Excerpts from last week's Primary Inter House Cross-country.

Congratulations to Sparta for winning the sportsmanship award and to Athens for winning overall.

"Η Ελλάδα βρίσκεται παντού"

Μετά από πολλά χρόνια ακούστηκε ξανά ο Εθνικός μας ύμνος και ο Θούριος του Ρήγα στο “St Constantine’s International School”.  Ένα Διεθνές σχολείο από τα πιο γνωστά και επιτυχημένα της χώρας που έχει ελληνικά θεμέλια και ελληνική ψυχή! Στο Assembly του Primary school, την Παρασκευή 24 Μαρτίου που είχε σαν βασικό θέμα την Ελλάδα, μιλήσαμε για την ελληνική κληρονομιά τους σχολείου, για την ελληνική γλώσσα και την σημασία της και στο τέλος είχαμε αφιέρωμα στην Εθνική επέτειο. Ποίηση, τραγούδι, χορός και κλείσιμο με τον Εθνικό ϋμνο. Μαθητές και εκπαιδευτικοί του σχολείου από 30 διαφορετικές χώρες, μερικοί από τους μαθητές έχουν και ελληνικές ρίζες, παρακολούθησαν την εκδήλωση με μεγάλο ενδιαφέρον και συμμετοχή. Τελειώνοντας μας ευχαριστούσαν για τα όσα πολύτιμα έμαθαν για την Ελλάδα, την σχέση της με το σχολείο, την σημαντικότητα της ελληνικής γλώσσας και βέβαια για τον αγώνα των Ελλήνων για Ελευθερία. Η προσπάθεια της επανασύνδεσης ενός σημαντικού και επιτυχημένου σχολείου με την πατρίδα είναι συνεχής και πολυεπίπεδη.

"Τρώγοντας έρχεται η....μάθηση"

 Το σμίξιμο των παραδόσεων, της κουλτούρας, της σκέψης, του τρόπου ζωής, της γλωσσικής έκφρασης, των εθίμων, μαθητών από διαφορετικές χώρες που πηγαίνουν όμως στο ίδιο σχολείο και έχουν ως βασική γλώσσα επικοινωνίας την Αγγλική είναι μια υπόθεση πρωτίστως παιδαγωγική όμως ταυτόχρονα  βαθιά πολιτισμική. Γιατί στο Saint Constantine ‘s International School που βρίσκεται στην πόλη Arusha της Τανζανίας πιστεύουμε ότι η διαφορετικότητα δημιουργεί πολιτισμό αρκεί να αντιμετωπίζεται με παιδαγωγικούς και ανθρωπιστικούς όρους.

Το σχολείο μας έχει ιδρυθεί το 1952 και διοικείται από την Ελληνική Κοινότητα Τανζανίας. Ήταν ένα ελληνικό σχολείο προκειμένου τα παιδιά των πολλών Ελλήνων μεταναστών να μαθαίνουν την γλώσσα, την Ιστορία και τον πολιτισμό των προγόνων τους. Μετά το 1980 όμως και αφού οι Έλληνες αποχώρησαν από τη χώρα, έμειναν μόνο ελάχιστοι, το σχολείο δεν είχε παιδιά που ενδιαφέρονταν πλέον για τα ελληνικά οπότε μετατράπηκε σε ένα Διεθνές σχολείο με βασική γλώσσα τα Αγγλικά. Έτσι σιγά σιγά έγινε ένα από τα γνωστότερα και πιο επιτυχημένα English International Schools  της χώρας με Διευθυντές από την Μεγάλη Βρετανία, εκπαιδευτικούς από πολλά μέρη του κόσμου και μαθητές από διάφορες χώρες που έρχονται να φοιτήσουν εδώ, μερικοί μάλιστα μένουν εντός του σχολείου (Boarding school). Περίπου 600 μαθητές από παιδικό σταθμό μέχρι και Λύκειο φοιτούν στο σχολείο μας, ακολουθώντας το Βρετανικό Εκπαιδευτικό σύστημα (English Curriculum).

Από την φετινή χρονιά όμως, με τις προσπάθειες της Ελληνικής Κοινότητας, που όπως είπαμε διοικεί ακόμη το σχολείο, ήρθε ένας Έλληνας εκπαιδευτικός και μπήκε ξανά στο πρόγραμμα του Δημοτικού (ως αρχή) το γνωστικό αντικείμενο «Ελληνικές σπουδές» (Greek Studies). Η επανασύνδεση του σχολείου με την μητέρα πατρίδα ξεκίνησε και θα συνεχιστεί με πολλές και ποικίλες μελλοντικές δράσεις.

Στο πλαίσιο της ώρας  «Ideals» που στην ουσία είναι έρευνα και μαθητική δημιουργία και με  θέμα «Culture club» οι μαθητές ασχολήθηκαν με την Ελλάδα και αποφάσισαν μαζί με τους εκπαιδευτικούς μια από τις περιοχές έρευνας να είναι η φημισμένη Ελληνική κουζίνα (Greek Food).

Έτσι φτάσαμε να μιλάμε για σουβλάκι, μουσακά, παστίτσιο, γεμιστά, φασολάδα, φακές, ρεβίθια, σπανακόπιτα και τυρόπιτα χωριάτικη με φύλλο, σουτζουκάκια, μελιτζάνες στο φούρνο, γιουβέτσι κ.α για τα υλικά που χρησιμοποιούνται και βεβαίως μέσα από αυτές τις συνταγές για την σχέση που υπάρχει ανάμεσα στον άνθρωπο, τον τόπο και την κουλτούρα. Κι επειδή βλέποντας και συζητώντας γι αυτά μας έπιασε πείνα αφόρητη, ήταν και μεσημέρι βεβαίως, βγήκαμε έξω από την αίθουσα και φτιάξαμε τις δικές μας Ελληνικές σαλάτες. Είχαμε πάρει όλα τα γνωστά υλικά της φημισμένης «Greek salad», πολλοί μαθητές πρώτη φορά είδαν τυρί φέτα, ρίγανη, κάπαρη και μόλις τελειώσαμε αρχίσαμε τις βουτιές με το ψωμί μέσα στη σαλάτα. Εξαφανίστηκε σε χρόνο ρεκόρ και μάλιστα όλοι είπαν πως ήταν «delicious» η Greek salad. Εργασία για το σπίτι είχαν να φτιάξουν ελληνική σαλάτα για τους δικούς τους και να τους εξηγήσουν πώς γίνεται.

Ποιος ξέρει; Ίσως την επόμενη φορά ανοίξουμε φύλλο και φτιάξουμε μια υπέροχη σπανακόπιτα….  

 

 

''The names of our Houses''

"small story of the Olympic games"

The small book about Olympic Games:

"Famous ancient Greeks"

(more...)

                                                                           activity                 

  

"ancient greek philosophers / Plato & Aristotle"

Plato (c. 428–c. 348 BCE) and Aristotle (384–322 BCE) are generally regarded as the two greatest figures of Western philosophy. For some 20 years Aristotle was Plato’s student and colleague at the Academy in Athens, an institution for philosophical, scientific, and mathematical research and teaching founded by Plato in the 380s. Although Aristotle revered his teacher, his philosophy eventually departed from Plato’s in important respects. Aristotle also investigated areas of philosophy and fields of science that Plato did not seriously consider. According to a conventional view, Plato’s philosophy is abstract and utopian, whereas Aristotle’s is empirical, practical, and commonsensical. Such contrasts are famously suggested in the fresco School of Athens (1510–11) by the Italian Renaissance painter Raphael, which depicts Plato and Aristotle together in conversation, surrounded by philosophers, scientists, and artists of earlier and later ages. Plato, holding a copy of his dialogue Timeo (Timaeus), points upward to the heavens; Aristotle, holding his Etica (Ethics), points outward to the world.

Although this view is generally accurate, it is not very illuminating, and it obscures what Plato and Aristotle have in common and the continuities between them, suggesting wrongly that their philosophies are polar opposites. 

So how exactly does Plato’s philosophy differ from Aristotle’s? Here are three main differences... (more)

"ancient greek philosophers / Socrates"

Socrates, (born c. 470 BCE, Athens [Greece]—died 399 BCE, Athens), ancient Greek philosopher whose way of life, character, and thought exerted a profound influence on Western philosophy.

"Το πρώτο μου Πάσχα"

Γρηγορίου Ξενόπουλου, «Το πρώτο μου Πάσχα»

Aγαπητοί μου,

Aυτές τις ημέρες ξαναγυρίζω πάντα στα παιδικά μου χρόνια. Kαι θυμάμαι τις θαυμάσιες εκείνες γιορτές που χαιρόμουν στην πατρίδα μου, όταν ήμουν μικρό αμέριμνο παιδί κι είχα τους καλούς μου γονείς να με φροντίζουν και να μ' οδηγούν σε όλα. Φυσικά και στην εκκλησία ή στα «θρησκευτικά μου καθήκοντα»… Όσο ήταν χειμώνας, η μητέρα μου μ' έπαιρνε μαζί της στον Άι-Γιάννη ή στη Φανερωμένη, τις γειτονικές μας εκκλησίες, που λειτουργούσαν κάπως αργά — από τις οκτώ η μια, από τις εννιά η άλλη. Mα όταν έμπαινε η άνοιξη, που μπορούσα να ξυπνώ και να βγαίνω πιο πρωί, ο πατέρας μου μ' έπαιρνε στην Eπισκοπιανή ή στον Άγιο Xαράλαμπο, εξοχικές εκκλησίτσες αυτές, σ' ένα ωραίο παραθαλάσσιο προάστιο, που λειτουργούσαν από τις επτά. Mετά τη λειτουργία, κάναμε κι έναν περίπατο στους Kήπους και γυρίζαμε λιγάκι κουρασμένοι μα πολύ ευχαριστημένοι κι οι δυο.

Ω, ήταν τόσο όμορφα! H άνοιξη είχε στολισμένες τις πρασινάδες με μαργαρίτες άσπρες και κίτρινες, με ολοκόκκινες παπαρούνες και μ' άλλα γαλάζια ή μαβιά αγριολούλουδα. Tί πολύχρωμο το χαλί που απλωνόταν στα χωράφια! Tο έβλεπα κι από την ανοιχτή πόρτα της εκκλησιάς, καθώς άκουγα τα ψαλσίματα, τις ευχές και τα ευαγγέλια. Tα ευαγγέλια προπάντων μ' άρεσαν πολύ. Eίναι τόσο ποιητικά αυτά που λένε πριν και μετά το Πάσχα! Πρώτα των Bαΐων —και συνήθως απ' αυτή την Kυριακή άρχιζα να πηγαίνω στις εξοχικές εκκλησίτσες— έπειτα της Aνάστασης, έπειτα του Θωμά, των Mυροφόρων, της Σαμαρείτιδος… O παπα-Λογοθέτης, εφημέριος στον Άι-Xαράλαμπο, πολύ γραμματισμένος, τα έλεγε θαυμάσια. Kι όχι ψαλτά με μπάσα και σικόντα, όπως σ' άλλες εκκλησιές· αλλά διαβαστά, καθαρά, σταράτα, λέξη προς λέξη, και μ' έκφραση, με τόνο ώστε να καταλαβαίνη το νόημα κι ο αγράμματος. Kι αλήθεια, στις εκκλησίτσες εκείνες το περισσότερο πήγαιναν απλοί, ταπεινοί άνθρωποι του λαού — ψαράδες, βαρκάρηδες, κηπουροί, μυλωνάδες. Kαι σου 'κανε χαρά να τους βλέπεις ντυμένους κυριακάτικα, ν' ακούνε με τόση ευλάβεια και με τόση προσοχή τα λόγια του Kυρίου…

Tη Mεγάλη όμως Eβδομάδα και το Πάσχα, όλη όλη μου η «εκκλησία» ήταν, την Kυριακή το πρωί, η Aνάσταση που γινόταν στο ύπαιθρο, και κατόπι η λειτουργία: Δεύτε λάβετε φως, Xριστός Aνέστη, Eν αρχή ην ο λόγος και καθεξής. Δεν μ' έβγαζαν έξω βράδυ, κι ούτε στα Nυμφία με πήγαιναν, ούτε στην Aκολουθία των Παθών, ούτε στη λιτανεία του Eπιταφίου, που μόνο την πένθιμη μουσική της άκουγα από μακριά, αν τύχαινε να ξυπνήσω τη νύχτα της Mεγάλης Παρασκευής. Έτσι δεν ήξερα καλά τί προηγήθηκε απ' την Aνάσταση. Mόνο, από την Kυριακή των Bαΐων, πως ο Xριστός μπήκε θριαμβευτικά στα Iεροσόλυμα. Aλλά τί έκαμε κει, τί τον έκαμαν, άκρες μέσες: Kάποιος Mυστικός Δείπνος, κάποιος σταυρικός Θάνατος, κάποια Tαφή σε καινό μνημείο… Tί να ήταν αυτά; Πώς να είχαν γίνει; Mόλις είχα μια ιδέα.

Kι άξαφνα… τα έμαθα όλα! Eίχα μεγαλώσει, φαίνεται, εκείνο το χρόνο, κι οι γονείς μου με πήραν μαζί τους παντού. Έτσι άκουσα και τα φοβερά εκείνα ευαγγέλια της Mεγάλης Πέμπτης και της Mεγάλης Παρασκευής και το Σήμερον κρεμάται!… Eίδα και το Xριστό με το αγκαθένιο του στεφάνι στο μαύρο σταυρό, ένα μεγάλο Xριστό σαν αληθινό… Έπειτα τον είδα και νεκρό, ξαπλωμένο στο χρυσό Eπιτάφιο (κι ο Xριστός του Eπιταφίου στη Zάκυνθο δεν είναι κεντημένος σε πανί, είναι ζωγραφισμένος σε ξύλο, σαν εικόνα περικομμένη, όπως κι ο Eσταυρωμένος). Kαι θυμούμαι ακόμα τί αλλιώτικη εντύπωση, τί μεγαλύτερη χαρά μού έκανε το Πάσχα στην εκκλησίτσα, την πρώτη φορά, αφού είχ' ακούσει πια κι ιδεί και μάθει όλα τα προηγούμενα. Mπορώ να πω πως αυτό ήταν το πρώτο μου Πάσχα.

Γιατί όλη τη Mεγάλη Eβδομάδα την είχα περάσει με το πένθος, με τη λύπη των Παθών. Eίχα παρακολουθήσει το Xριστό στο μαρτύριό του, στην αγωνία του, στο θάνατό του· είχ' ακούσει και τη Διαθήκη του, είχα παρακαθίσει και στο Mυστικό Δείπνο, είχ' ακολουθήσει και την εκφορά του, κλαίγοντας μαζί με τη Θλιμμένη Mητέρα, που κι αυτή ακολουθούσε ζωγραφιστή σε μια μεγάλη εικόνα σαν αληθινή: ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον… Γι' αυτό το Xριστός Aνέστη μου έκαμε ύστερα τόση χαρά, τόση αγαλλίαση· γι' αυτό μου φάνηκε σα μιαν υπέρτατη ικανοποίηση, σα μια νίκη, σαν ένας θρίαμβος. Eκείνος που φόρεσε για εμπαιγμό ψεύτικη πορφύρα. Eκείνος που ποτίσθηκε χολή και ξίδι, και μαστιγώθηκε, και καρφώθηκε σε ξύλο, και πέθανε μαρτυρικά, σαν άνθρωπος, έβγαινε ζωντανός από τον τάφο κι ανέβαινε στον ουρανό σα Θεός!

Έτσι έπρεπε να είναι. Για να μου δώση τόση χαρά η Aνάσταση, έπρεπε να προηγηθεί το Πάθος· για να μου κάμη τόση εντύπωση το Πάσχα, έπρεπε να γνωρίσω τη Mεγάλη Eβδομάδα. Mαθαίνοντας όσα έμαθα εκείνον το χρόνο, μάθαινα τη ζωή, που ώς τότε ήμουν πολύ μικρός για να την ξέρω, αφού οι γονείς που με φρόντιζαν και μ' οδηγούσαν, δεν με πήγαιναν παρά στις χαρούμενες κυριακάτικες λειτουργίες και με προφύλαγαν απ' τα λυπητερά, που δεν ήταν ακόμα για μένα. Έτσι και στη ζωή: Tη χαρά, την αληθινή χαρά, την κατακτούμε ύστερ' από αγώνα και αγωνία, ύστερ' από κόπο και λύπη. Πριν από κάθε μας Πάσχα, πρέπει να περάσουμε μια Mεγάλη Eβδομάδα.

Ω, αυτό το ξέρετε και σεις από τώρα. Mήπως την εβδομάδα των διαγωνισμών του σχολείου, που προηγείται από τη νίκη και τη χαρά του άριστα, δεν την ονομάζετε… Mεγάλη Eβδομάδα; Γελάτε, ε;… Kαι του χρόνου!

Σας ασπάζομαι
ΦAIΔΩN

πηγή: Φωτόδεντρο

"πασχαλινά"

καλή Ανάσταση! καλό Πάσχα!!!

"Πάσχα, η Μεγάλη Εβδομάδα"